سرخوش زسبوي غم پنهاني خويشم                   چون زلف تو سرگرم پريشاني خويشم

در بزم وصال تو نگويم زكم و بيش                   چون آينه خو كرده به حيراني خويشم

لب باز نكردم به خروشي و فغاني                   من محرم راز دل طوفاني خويشم

يك چند پشيمان شدم از رندي و مستي                   عمريست پشيمان زپشيماني خويشم

از شوق شكرخند لبش جان نسپردم                   شرمنده جانان زگران جاني خويشم

بشكسته‌تر ازخويش نديدم به همه عمر                   افسرده دل از خويشم و زنداني خويشم

هر چند امين*، بسته دنيا نيم اما                   دلبسته ياران خراساني خويشم 

*تخلص مقام معظم رهبری در اشعارشان امین می باشد

نوشته شده توسط مهدی جعفری در چهارشنبه هفتم مرداد 1388 ساعت 8 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط مهدی جعفری در چهارشنبه هفتم مرداد 1388 ساعت 8 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

کعبه دل را ز نو باید که  معماری  کنم                      

                 بر در و دیوار آن نقش تو حجاری کنم

                                  وزنقوش غیرتو این خانه را عاری کنم

                                                  همچو جان خویشتن از او نگهداری کنم

                                                               خانه چون آماده شد گویم که انعامی بده  

ماخمارآلودگان  را  یا  علی  جانی  بده                 بینوایان رهت  را هم  سر  انجامی بده

آخر از دیوانگی ها سر به صحرا میزنم

 

                         و

                هر چه باداباد آخر دل  به  دریا  میزنم

                                  آتشی  بر خرمن هستی  سراپا  می زنم

                                                 گوشه ای از پرده  کار تو  بالا می زنم

                                                             حکم قتلم داده ای گویی  که  فرجامی  بده

ما خمار آلودگان را یاعلی  جانی  بده                  بینوایان  رهت  را  هم  سر انجامی  بده

نا توانم خسته ام  زارم  دخیلم  یاعلی

                مستمندم بی کسم خوارم دخیلم یاعلی

                                 شرمسارم چون گنهکارم دخیلم یا علی

                                                 از جنابت خواهشی دارم دخیلم یا علی

                                                             وعده ای قولی قراری یا که دشنا مم  بده

ماخمارآلودگان  را  یا  علی  جانی  بده                بینوایان رهت  را هم  سر  انجامی  بده 

 

فرشته باده نوشه؛ امشب، روی بالش، از چشم بنفشه گلپوشه

                            ستاره کنار خورشیده؛ شب، شب ماه و ناهیده

                                   امشب همه عالم روشنی میگره از اونی که عطرش پیچیده

 خبر میاد که میرسه یل همه افسانه ها

پر می زنند دور سرش قشنگترین پروانه ها        

از کعبه بوی خدا رسید

خبر میارند فرشته ها که اهل عالم مژده بدید به جلوه اومد دست خدا 

از روز اول تا آخر،

                   تمام عالم سرتاسر،

                                     از دل ذره تا کهکشونها

                                                         همگی میخونند :  یاحیدر

با دستهای مرتضی علی ، آب و گل من سرشته شد

                                                   به خاطر مرتضی علی ، سجده کن ما فرشته شد  

 

 

                     

                   

نوشته شده توسط مهدی جعفری در یکشنبه چهارم مرداد 1388 ساعت 11 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت