همچنین ابو سعید خدری گفت:  

« أمر الناس بخمس، فعملوا بأربع و تركوا واحدة و لما سئل عن الأربع؟ قال: الصلاة و الزكاة و صوم شهر رمضان و الحج و قیل: فما الواحدة التی تركوها؟ قال: ولایة علی بن أبی طالب، قیل له: و إنها لمفروضة معهن؟ قال: نعم.» 

«پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم به مردم دستور داده بود كه به پنج چیز به عنوان ركن اسلام عمل كنند، مردم به چهار ركن عمل كردند و ركن پنجم را رها كردند. پرسیدند آن چهار ركن عمل شده كدامند؟ گفت: نماز، روزه، حج، زكات. پرسیدند: آن ركنی كه ترك كردند كدام است؟ گفت: ولایت علی بن ابیطالب. پرسیدند: آیا ولایت علی مانند نماز و زكات و حج و روزه، بر مردم واجب بوده؟ گفت: بله، همانطوری كه آنها واجب هستند، ولایت علی هم بر مردم واجب بود.» 

بعد ایشان شروع می كند به شمردن اصحاب بزرگ پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم كه شهرت داشتند به موالیان و معتقدین به ولایت حضرت علی علیه السلام:  

« مثل أبی ذر الغفاری و عمار بن یاسر و حذیفة بن الیمان و ذی الشهادتین خزیمة بن ثابت و أبی أیوب الأنصاری و خالد بن سعید بن العاص و قیس بن سعد بن عبادة[1].» 

همچنین یكی از صحابه، ابو طفیل عامر بن واثله است و ابن عبد البر كه از استوانه های علم رجال اهل سنت است، می‌گوید: « و كان متشیعا فی علی» «ایشان جزء كسانی بود كه به عنوان شیعه علی شناخته شده بود[2]»

 خطیب بغدادی یك نكته ظریفی دارد و می‌گوید:  

از یكی از بزرگان به نام عبد الله بن أحرم سؤال كردند كه چرا آقای بخاری در صحیح خود، ‌حدیث ابو طفیل عامر بن واصله را با اینكه از صحابه پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم است نیاورده؟ گفت: «لإنه كان یفرط فی التشیع» « زیرا او از كسانی بود كه در تشیع و شیعه علی بودن آدم قرص و محكمی بود[3].»

یعنی جناب بخاری، از صحابه پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم، به اتهام اینكه این صحابه، مشهور به شیعه علی است، روایت نیاورده است.

عبارتی را آقای دكتر صبحی صالح از علمای اهل سنت دارد بر اینكه:  

« كان بین الصحابة حتى فی عهد النبی (صلى الله علیه و آله و سلم) شیعة لربیبه علی، منهم: أبوذر الغفاری، المقداد بن الأسود، جابر بن عبد الله، أبی بن كعب، أبو الطفیل عمر بن واثلة، العباس بن عبد المطلب و جمیع بنیه، عمار بن یاسر، أبو أیوب الأنصاری.» 

« در زمان پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم تعدادی از صحابه مشهور بودند به عنوان اینكه شیعه امیرالمؤمنین علیه السلام هستند. از جمله ابوذر، مقداد، جابر، عمار و ... [4].»  

پیامبران شیعه علی بوده اند :

 « وَ اسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا (سوره زخرف/آیه45)» 

در اینجا نقل می كنند از عبد الله بن مسعود كه پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:  

« قال النبی (صلى الله علیه و سلم) یا عبدالله أتانی ملك، فقال: یا محمد «وَ اسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا» علی ما بعثوا؟ قال: قلت علی ما بعثوا؟ قال علی ولایتك و ولایة علی ابن ابیطالب.» 

« ملكی آمد نزد من و به من فرمود: از پیامبران قبلی بپرس كه بعثت و رسالت شما بر چه محوری بوده است؟ گفت: مگر پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم گذشته چه مبعوث شده اند؟ گفت: تمام پیامبران گذشته، بر ولایت تو و ولایت علی بن ابیطالب علیه السلام مبعوث شده اند[5].»

همچنین آقای دیلمی در كتاب فردوس الاخبار، ج3، ص399 نقل می كند از ابوهریره كه پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:  

« لیلة أسرى بی جمع الله بینی و بین الأنبیاء علیهم السلام و أوحی الله إلیّ: سلهم یا محمد على لماذا بعثتم؟ قالوا بعثنا على شهادة أن لا إله إلا الله و الإقرار بنبوتك و الولایة لعلی بن أبی طالب.» 

« وقتی من به معراج رفته بودم، پیامبران به دور من جمع شده بودند ...  

ما همه پیامبران بر توحید و نبوت تو ای پیامبر و ولایت علی مبعوث شده ایم.» 

این سرآغاز ولایت حضرت علی علیه السلام است.  

اما منتهی الیه و فرجام ولایت حضرت علی علیه السلام، در ذیل آیه شریفه:  

« وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ (صافات/24)» 

روایات متعددی آورده اند كه مِن جمله آقای آلوسی سلفی وهابی در كتاب تفسیر روح المعانی، ج23، ص80 می‌گوید:  

« خطاب می‌آید كه مردم را متوقف كنید تا از اینها پرسش شود. از چه سؤال می‌شود؟ ابو سعید خدری می‌گوید: أن النبی قال: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ عن ولایة علی ، اینها را نگه دارید تا در مورد ولایت حضرت علی علیه السلام از آنها پرسیده شود[6].»

البته احادیث بسیار دیگری به طور واضح به ولایت امیرالمومنین اشاره دارد ، به عنوان مثال ، رسول الله فرمودند : « من أحب أن یحیا حیاتی و یموت میتتی و یدخل الجنة فلیتول علیا و ذریته من بعده.» « هر مسلمانی كه دوست دارد همانند من زندگی كند، همانند من بمیرد و داخل بهشت شود، باید علی و فرزندانش را به عنوان ولیّ برای خودش قرار بدهد. » (الاصابة، ج2، ص485)

 و در روایتی دیگر آمده است : 

« أوصی من آمن بی و صدقنی بولایة علی بن أبی طالب، فمن تولاه فقد تولانی و من تولانی فقد تولى الله و من أحبه فقد أحبنی و من أحبنی فقد أحب الله و من أبغضه فقد أبغضنی و من أبغضنی فقد أبغض الله عزوجل. » 

« توصیه می كنم تمام مسلمانانی را كه به من ایمان آورده اند و پیامبری مرا تصدیق كرده اند، به ولایت علی بن ابی طالب معتقد باشند. هر كس ولایت حضرت علی علیه السلام را بپذیرد، ‌ولایت مرا پذیرفته است و هر كس به ولایت من متمسك شود،‌ در حقیقت به ولایت خداوند تمسك جسته؛ و هر كس حضرت علی علیه السلام را دوست بدارد، ‌مرا دوست داشته و هر كس مرا دوست بدارد، خدا را دوست داشته؛ هر كس با حضرت علی علیه السلام دشمنی كند، با من دشمنی كرده و هر كس با من دشمنی كند، ‌با خداوند دشمنی كرده است[7]. » 

نوشته شده توسط مهدی جعفری در جمعه چهاردهم فروردین 1388 ساعت 7 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت